Tatilde Otomatik Pilottan Kurtulmak İsteyen Beyaz Yakalılar İçin Psikolojik Öneriler
![](https://kozluajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/07/tatilde-otomatik-pilottan-kurtulmak-isteyen-beyaz-yakalilar-icin-psikolojik-oneriler-HZftZnYJ.webp)
Bugün itibariyle çoğumuz bir süreliğine işten, ofisten, bilgisayardan uzaklaşıyoruz. AVM’ler tıklım tıklım, indirimli sadece 750 TL’ye gelen 1000 TL’lik elbiseler ve elleri kadar şortlarla herkes terli kasa kuyruklarında.
Bir şekilde, kendimizi inançlı hissetme dürtümüz o kadar baskın ki, “İnan bana her şey eskisi gibi.”Bunu diyebilmek için cüzdanımızı ve hatta cüzdanımızda olmayan para kadar borç alma kapasitemizi bayram alışverişine açtık.
Doldurmalıyım, doldurmalıyım, zaten o bavulu doldurmalıyım.
Beyaz yakalı olduğumuz için tatilde sahip olduğumuz en büyük erdemleri yansıtmak bize gurur ve onur veriyor: Minimum bütçe ile maksimum deneyim, etkin proje ve zaman yönetimi, beklentilerin üzerinde bir tatil memnuniyet skoru yaratmak. İşte burada ‘Tatili çok ama çok iyi geçirmek zorundayım’ 9 günlük maratonda ilk adımını stresle atan yarışçı. Ve 9 gün sonra, yorgun, bitkin ve tam olarak tatmin olmamış, acı bir savaşçı şehre dönecektir.
Peki farklı bir tatil mümkün mü?
1-Tatil yapılacaklar listenizi yazın
![](https://kozluajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/07/tatilde-otomatik-pilottan-kurtulmak-isteyen-beyaz-yakalilar-icin-psikolojik-oneriler-0-8XLCLEAD.jpg)
Sözlükte tatil tanımı, çalışmak için verilen süredir. Ancak çoğumuz için standart tatil tarifi daha çok çalışmaktır. Biletler alındı mı? Rezervasyonlar yapıldı mı? Bavul tamamen hazırlandı mı? Güneş kremleri? Oh, tekne tipini aramadık. Şu yeni açılan kahvaltıcıda ne zaman yerimiz oluyor? Bu elbise farklı, bu plaj için, diğeri ise gece için. Bekle, iki numaralı güneş kremini de unutmuşum…
Kendimizden başka kimsenin bize dayatmadığı bir şey. “Yapılacaklar listenizin boşalmasına izin vermeyin, tesadüfen başınıza bir şey gelir.” mottosuyla yaşıyoruz. Tatil kafa dağıtmak için vardır, iş öğelerini aşırı kalabalık listemizden çıkarıp yerine tatil öğelerini koymak için değil.
Gerçek bir tatil gibi görünmesini istiyorsanız, “tatil yapılacaklar listenizin” en az yarısını hızlıca silin. Kafamızı boşaltmaya çalışıyoruz.
2- Otopilottan inin, eşsiz bir yerden yayın yapın
Tatile tatil demek, bir grup arkadaşı otomatik pilotta takip etmek ve kimsenin nedenini bilmediği yerlere gitmektir. “Bu kadar paraya değer mi?”veya “Neden bu sıkışık yerde oturalım? Sahilde yürüsek iyi olur.”Her zaman birlikte sakin bir tatilin eziyetini çekmesi gerekmiyor çünkü bunu söylemeye tenezzül edemiyor.
Tatilin kültürel dayatmalarına rağmen gerçekten farklı deneyimler yaşayabilmek için gözümüzü dört açmalıyız. Tatilin doğasını sorgulamanın uygun olmadığını biliyorum, öyle görünüyor ki her tatil yöresinin kendine ait sessiz ama gerekli bir “tatili orada yaşamak” rehberi var. “Buraya geldiğinizde bunu yapamazsınız”onlara sorgusuz sualsiz teslim olmak “Peki tatil dedik, dinlenmek yerine yorgun döndük.”Bir klişe ile biter.
“Peki benim tatil tanımım nedir?” Sormak büyüyü bozabilir. Kişiye özel bir tatil tarifinin sonucu, daha az yorucu, daha tatmin edici, daha az para harcanan, daha çok orijinal zaman harcanan sürprizli bir tatil şekline dönüşebilir.
3-Kim olduğunu bilmediğin tek yerdesin
Unvanlarından sıyrılmış omletler için uzun bir sırada durmak, birçokları için düşündüklerinden daha travmatik. Mesleğini egosu üzerine kurmuş, kendisi için yarattığı kişiliğe ofis sonunda tapanlar için tatilin bunaltıcı bir deneyime dönüşebileceğini biliyor muydunuz? Tabii ki, bu sen değilsin.
Ama kabul edelim, aniden isimsiz olmak tatili hafif olduğu kadar tehditkar yapmıyor mu? Başarılarınızı kimsenin umursamadığı tek yer burası. Orada parmak uçlarında duruyorsun ve sadece olduğun gibi var oluyorsun.
Bunun güzel yanı bir modül ile daha özgür hareket edebilmek. Tatil, e-postalara bakmaya devam etmek için gerçek bir yer değil, o yıllarda özenle inşa ettiğiniz o ofis kişiliğinin bir modülünü alıyor. Tatil, hiç kimse olmanın tadını çıkarmak için en keyifli yerdir, ama biz bunu unuturuz.
Gücün ve şehir klişelerinin konuşulmadığı, yan yana oturup birisiyle sohbet ettiğimiz ve sonra kalkıp gittiğimiz bir deneyim olarak yaşanan şeyler gerçekten rahatlatıcı olabiliyor.
4- Burası yeni bir kimlik hayal etmek için doğru yer
![](https://kozluajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/07/tatilde-otomatik-pilottan-kurtulmak-isteyen-beyaz-yakalilar-icin-psikolojik-oneriler-1-VTg4MtTl.jpg)
Her saniye aslında işte değilsek, yemek yaparken e-postalara cevap vermiyorsak, internetten market siparişi verirken çocuğumuzla evet-hayır oyunu oynuyorsak, toplantı için kulaklıkla konuşurken yürüyüşe çıkmıyorsak , çökecek bir dünyamız var. Oradan bir süre uzaklaşmak ve büyük soruları sormak için iyi bir zaman.
Aslında, en başta neden bu taşan rutine girdim? Hangi parçalar hala mantıklı ve hangileri değil? Gün içinde tatilde değilken yaptığım onlarca şey, olmak istediğim kişiyle ne kadar uyumlu? Değilse, tatilden sonra ufacık bir şeyi değiştirsem ne olur?
Tatillerin durgunluğundaki bir an, CEO’yu tuvalete giderken onay için yakalarken sık sık moralimizi bozar. VE yakaladığı an, soruyu affetmez bir şekilde sokar: “Kasabaya döndüğünüzde gerçekten kim olmak istiyorsunuz?”Kulak tıkamak yerine dinlemek için güzel bir fırsat olabilir.
Bonus: Tatil için bir kitap tavsiyesi ve eğlenceli bir manevi egzersiz
Kitap Önerisi: Manevi Güç, Ayşe Bilge Selçuk
İki gündür ücretli üniversite hocası Ayşe Bilge Selçuk’un Manevi Güç kitabını okuyorum.
Çocukluğumdan beri “güçlü olmak”, “güçlü kadın olmak” sözlerini duyunca kalbim sıkışır. Her zaman daha güçlü ve daha güçlü olmaya çalışmak benim için çok yorucu ve bunaltıcı. Ancak akıl sağlığı böyle bir bahis değildir.
Bu, ruhumuzun alet kutusunda gerekli tüm araçlara sahip olduğumuzdan ve daha da önemlisi, hangi durumda hangisine başvuracağımızı bildiğimizden emin olmakla ilgilidir.
Hayatın sürekli değişen, sürprizlerle dolu, bizi kamikazeye bindiren iniş çıkışlarına hiç durmadan kolayca ve keyifle uyum sağlayabilmek, tam her şey tamam derken altımızdaki paspası çekebilmek, ve tamamen yerleştiğimizi söylediğimizde bir bilet verin.
Çok değerli bir psikoloji profesörünün anlatımıyla ruh sağlığı eğitimi almak gerçekten çok değerli bir kazanım. Bir anda sizi zırhlarla sarar; Sadece her zaman güçlü olman için değil, zayıf olmak istediğinde bunu bilinçli olarak yapabilmen, farklı durumlarda kendini düzenleyebilmen için.
Alıştırma: Bu sana nasıl hissettirdi?
![](https://kozluajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/07/tatilde-otomatik-pilottan-kurtulmak-isteyen-beyaz-yakalilar-icin-psikolojik-oneriler-2-pvSCqAPB.jpg)
Terapi koltuğunda otururken, bir gün bahis (şaşırtıcı olmayan bir şekilde) duygulara geldi. Birden fazla insan gibi ben de kendimi duygularından uzaklaşmış ve zamanla çok mantıklı hale gelmiş biri olarak tanımlardım. Çünkü büyümenin tarifi bu, değil mi?
Bundan utanmıyordum, aslında bununla gurur duyuyordum: Bir duygu şelalesinde yaşayan küçük bir Balık kızı olarak yetiştirildim ve bir gün mantıklı, duygusuz bir insan olmak bana bir sağduyu dönüşümü olarak pazarlandı. Ben de buna inanmaya devam ettim.
Ama duygular konusunu terapi koltuğuna taşımamın bir nedeni vardı: Biraz fazla ileri gitmiştim ve artık gerçekten hiçbir şey hissedemiyordum.
Bu konuyu tartıştıktan sonra terapistim bana çok kolay bir görev verdi:
Bu hafta yaşadığın onca şeyden sonra, hızlıca “Şimdi ne yapmalıyım? Bu yönde nasıl bir işlem yapmalıyım?”Bunu yapmadan önce, durup kendinize şunu sormanızı istiyorum: “Bu bende nasıl hissettirdi? Dilerseniz burada bir örnek yaparak başlayalım.”
Ve böylece psikoloğum bana o hafta yaşadığım bir olayı, rastgele bir olayı tarif etmemi söyledi. Hemen aklıma iş üzerine sabırsızlıkla beklediğim ama son dakikada ertelenen paha biçilmez, üst düzey bir sunum geldi.
“Bu sana nasıl hissettirdi?”psikoloğum sordu.
“Seni nasıl hissettirecek canım? Bu iş hayatı, olabiliyor böyle şeyler. Yeni bir tarihte yapılacaktır.”Söyledim.
Sonra başka bir örnek, başka bir örnek, başka bir örnek. Papağan gibi hep tekrar ediyordum “Bu bana bir şey hissettirmedi mi? Bu sana hissettirecek bir şey değil mi?” ve ardından konuyla ilgili yaptığım eylemi, yaptığım planı anlatıyordum.
Ayşe Bilge Selçuk hocam Manevi Güç kitabında bu durumu çok güzel anlatmış:
“Bu sana nasıl hissettirdi?Bize sorulduğunda duygularımızı ifade etmekte güçlük çekiyor ve hissettiklerimizi tarif edip tarif etmeye çalışıyoruz ve bazen de duygularımızdan çok düşüncelerimizden bahsetmeye başlıyoruz…. “Hissettiğimiz duyguyu anlamak, onu yönetebilmenin ilk adımıdır.”
Bu ” Bu bende nasıl hissettirdi?” Düzgün bir şekilde çalıştıktan sonra, sorunun altın değerinde olduğunu anladım. Ancak yaşadığım büyük ya da küçük birçok şey bana gerçekten bir şeyler hissettirdi. Ama onu tanımlamaktan çok, çok uzaklaştım.
Bu sizin için de geçerli olabilir. Duygularınızla olan ilişkiniz, hedefler, sonuçlar ve engelleri aşma labirenti nedeniyle farkında olmadan bir yerlerde kaybolmuşsa, bence tatil bu egzersizi kafanızın içinde yapmak için olağanüstü bir zaman. Şezlonga uzanın, gözlerinizi kapatın ve küçük olayları düşünün:
“ Bu sabah peştemalimi plaj çantasına koymadığımı, plaja geldiğimde fark ettim. Bu bende nasıl hissettirdi?”
“Kahvaltıda otelden sıkma portakal suyu istemiştim maalesef efendim onun yerine limonatamız var dediler. Bu bende nasıl hissettirdi?”
“Paraşüt keyfi yapalım dedik, fiyatlarımız euro dediler, bu bana nasıl hissettirdi?”
Konunun ne kadar küçük veya değersiz olduğu önemli değil. Değerli olan, duygularımızı fark etmemize ve duygularımızla yeniden bağlantı kurmamıza rehberlik etmesidir.
Belki bu sayede beyaz yakamızdan uzak, kendi doğamıza daha yakın ve deri yakalı, planlı, düzenli ve ekonomik bir tatil geçirebiliriz, ne dersiniz?
Herkese tatiller!
alt yığın
‘Bu makalede öne sürülen fikir ve yaklaşımlar tamamen yazarlarının orijinal düşünceleridir ve Onedio’nun yayın politikasını yansıtmayabilir. ©Onedio’